Walgelijk

Terwijl ik aan de ontbijttafel een hap croissant en slok koffie neem, check ik mijn tijdlijn. Het woord walgelijk is trending. Het is de derde keer deze week. Vandaag blijkt politica Bouchallikht walgelijk te zijn, die reageerde op politica Bergsma die reageerde op de stervensdag van politicus Fortuyn. Ook politica Van Der Plas doet er nog een aanmaakblokje bij. Anonieme trollen stoken de fik verder op tot paasvuur proportie. Wie dacht dat dit ooit doven zal, zal teleurgesteld blijken.

Hypocrisie
Vroeger belandden ophefjes al snel bij het oud papier. Er werd een keer over geschreven of in een talkshow behandeld. In de bedrijfskantine gloeide het nog even na. Meningen worden nu eindeloos gerecycled, vooral om de hypocrisie van de ander te bewijzen en hem of haar daarmee de mond te snoeren. Kijk eens wat zij zei 50 jaar geleden! Kijk mij eens gelijk hebben! We reageren wat af want we hebben een mening.

Fikkie
We rennen van ophef naar ophef naar ophef. We walgen, schelden, zijn geschokt en tot op het bot beledigd. Eronder blijft het smeulen. Van ophef naar ophef naar ophef. Of we nu politicus, columnist of journalist zijn. En voor ik de hypocrietkaart gespeeld krijg, ja, ook ik doe eraan mee, al probeer ik het met humor te relativeren. We zijn uiteindelijk allemaal walgelijke wappies, antifa, links reltuig en nazi’s. En dat moet de dag na de ophef weer in diezelfde bedrijfskantine een broodje bal delen?

Kruitvat
Één ding is zeker: de SIRE campagne #DOESLIEF uit 2019 om de lont uit het kruitvat te halen, is mislukt.
Terwijl ik de laatste kruimels van mijn bordje schraap vraag ik me af: zouden Mahatma Ghandi, Nelson Mandela en Kofi Annan in dit klimaat ook walgelijk zijn geweest? En zouden zij zich er door af laten leiden?

Using Format