Een bruut uurtje

Het is maar een uurtje in het jaar maar als je de berichten mag geloven, raken vólksstammen van de leg door de overgang naar wintertijd. Ons bioritme is zó verknoopt met De Natuur dat het, gevoelig als kwik in een thermometer, langdurig ontspoort door 60 minuten meer. Ons lichaam zou volgens de wetenschap zo'n brute reboot van de harde schijf niet aankunnen.

Ach.

Wat ik bruut vind.

Vliegtuigstrepen in een wolkenloze lucht.
Op je fiets van achter aangereden worden omdat je voor het verkeerslicht stopt en de boosdoener slaakt dat ze "such a bad day" heeft.
De Apple tekstherkenner die 'Hallo Hilde' verandert in 'Hallo Hitler'.
Mij AOW beloven en dan steeds de ingangsdatum uitstellen.
BN-ers kinderen die ook op tv moeten. Zoals de getatoeëerde zoon van de gele zwembroek en alle nakomelingen van de zuipzanger. En dan moet XXS nog volwassen worden.

Nee, dan wintertijd. Jongens! Een uur extra! Zomaar, gratis! Dat is, dat is….

Twee Hema tompouzen voor de prijs van één.
De brug die toch omlaag gaat (of was het omhoog).
De wind die honderden gouden herfstbladeren crispy om jou heen doet cirkelen.
Bob Marley's Redemption Song als je in je eentje in je auto zit.
Bergen aardappels gerooid zien worden als je trek hebt in friet.

Lekker hé, herfst?

Using Format